۱ ـ دهه آخر شعبان و بلکه هفته آخر این ماه است . شعبان ماه پیامبر اسلام « و هذا شهر نبیک سید رسلک » است ماهی که رحمت خدا و رضوان الهی آن را در بر گرفته « حففته منک بالرحمه و الرضوان » است همه اعمال مستحبی ماه شعبان « مناجات » روزه نیایش استغفار انفاق و احسان زیارت در این دهه و هفته آخر وجود دارد ولی مرحوم محدث قمی به عمل ویژه ای چون عبارت و دعای « الهی ان لم تکن غفرت لنا فیما مصی من شعبان فاغفرلی فیما بقی منه » توجه نموده و می خواهد که آن را در متن و محتوی مورد عنایت قرار دهیم یعنی « غفران خداوندی » تا مورد غفران الهی قرار گرفته وارد ماه رمضان که ماه اسلام و قرآن و توبه و انابه ماه قیام و صیام است ماه نزول قرآن « شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان » است قرآنی که هدایت بشری را سرلوحه کار رسول اعظم « ان هذاالقرآن یهدی للتی هی القوم » می داند قرآنی که نور است و می خواهد جامعه بشری در سلام و سلامت و مسالمت « قدجائکم من الله نور و کتاب مبین لهدی به الله من اتبع رضوانه سبل السلام » زیست نماید و رشد کند و به اهداف عالیه عدالت و امانت و فضیلت و حکمت برسد. بنابراین باید به غفران توجه کنیم تا با مغفرت خداوندی و پرونده پاک وارد ماه رمضان شویم .
۲ ـ در این دعای کوتاه عرضه می شود خداوندا اگر در دو دهه نخست و وسط ماه به این سرمایه و نعمت بزرگ خدائی نرسیده ایم از تو می خواهیم در این دهه سوم مورد رحمت ویژه قرار گیریم . پس بحث مغفرت است و غفران بحث جبران است و ترمیم بحث تدارک است و دریافت رحمت بحث پاک شدن است و صاف و سالم کردن خود. خلاصه اینکه باید کاری کردند این روزهای باقیمانده و حرکت و تلاشی باید نمود و نگذاشت فرصت از دست برود که از دست دادن فرصت خسارت است .
موضوع فرصت سازی و فرصت سوزی و فرصت طلبی برای همه امور ازجمله مغفرت موضوعی اساسی می باشد زیرا جایگزین ندارد « فانها تمر مرالسحاب » و چون ابر در حال حرکت و رفتن است . فرصت مغفرت را نباید از دست داد که سپری می شود و ماندگار نیست . ما نمی دانیم تا کی زنده ایم نمی دانیم بر فرض زنده ماندن برنامه ای برای مغفرت جوئی داریم یا خیر وسائل غفران « مال تقاضا تلاش » وجود دارد یا خیر پس در این صورت باید جنبش و جهش و جوش و جوشش داشت و کاری کرد زیرا که از دست دادن فرصت مغفرت ندامت دارد و ملامت محرومیت است و ستم کاری برخود.
۳ ـ آیا مغفرت و غفران لفظ است و واژه استغفار را باید بر زبان آورد یا غفران و مغفرت جوئی ابتدا باور است ایمان و اعتقاد است قبول نیاز در حال حاضر است پس از باور و ایمان تمهید مقدمات کار مغفرت امری لازم و ضروری است سحرخیزی می طلبد « و بالاسحار هم سیتغفرون » و سراغ پیامبر و امام باید رفت و تقاضا کرد « یا ابانااستغفرلنا خطایا نا اناکنا خاطئین » که مساعدت کند و وساطت نماید و او به دلیل خیرخواهی و دل سوزی و مسئولیت رهبری و هدایت قول کمک « سوف استغفرلکم ربی انه غفور رحیم » بدهد. غفران طلبی مجاهدت و تلاش مجدانه می طلبد و اصرار و التماس و الحاح و پافشاری نه ساده انگاری و سهل گرائی و سستی پنداری شد که شد و اگر نشد که نشد. رسولان الهی و امامان خداوندی قرار و آرام نداشتند و در پیشگاه خداوند با سوز و گداز با ادب و التماس با شور و شوق و شعور خواسته های خود را ابراز می داشتند و لحظه ای غفلت روا نمی داشتند.
۳ ـ بی شک ماه مبارک رمضان در بین ماههای دوازده گانه قمری ماه ویژه است از منظرهای گوناگون و در بیان رسول خدا خطبه ویژه در ماه شعبان دارد برای هیچ ماهی این خاطره را نداریم عنوان « یاایهاالناس » دارد و عموم مردم باید به آن توجه کنند ولو مسلمان نباشند و یا وظیفه روزه نداشته « مسافر بیمار کهنسال و… » باشند. همگان برای میهمانی « شهر دعتیم الی ضیافه الله » دعوت شده اند. این فراخوان الهی « یا ایهاالذین آمنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم » و فراخوانده شدگان به میهمانی خدا باید آراسته شوند قلب و دل پاک بوجود آورند تا پذیرای برکت و مغفرت و رحمت « برکه و الرحمه و المغفره » شوند از شیشه کثیف روشنائی منعکس نمی شود از دل زنگار گرفته دریافت عنایت خداوندی امکان ندارد پس پاک شده به سوی خدا برویم .
سید رضا اکرمی
۱۶:۲۴



دیدگاهی وجود ندارد.